سه امتیاز سیاسی!

حسایست های بازی مس و ماشین سازی سبب می شد که این مسابقه یکی از دیدارهای خاص مس در دور رفت محسوب شود و مسلم بود که این بازی خاص، تفکرات مختص به خود را هم بخواهد و کسب پیروزی در آن، حالتی کاملا دوگانه داشته باشد که با قرار دادن جانب احتیاط بسیار، بتوان ریسک حمله و پیروزی را در خود حفظ کرد!!

این تفکر دو گانه در سر سرمربیان هر دو تیم کاملا مشهود بود و با ورود دو تیم به زمین به راحتی این موضوع قابل لمس شد. دست نشان و بگوویچ دقیقا به مثابه دو شطرنج بازی شده بودند که اصلا تمایلی به حرکت رو به جلوی مهره های خود نداشتند و برای ورود یکدیگر به زمین خودی، تعارف به دیگری را در دستور کار خود قرار داده بودند تا از این جلو کشیدن حریف به سود خود بهره ببرند... و از همین رو شد که هیچ یک از دو تیم هم تعارف دیگری در نیمه اول را محل نگذاشتند تا بازی در همان میانه میدان با کمترین موقعیت گل رقم بخورد.

معمولا زمانی که دو تیم مدعی در فوتبال جهان روبروی هم قرار می گیرند، همه از بازی جذاب صحبت می کنند و اینکه مصاف دو تیم سرشناس گل بازی ها خواهد شد اما در فوتبال ایران و حتی در برخی از همین بازی های بزرگ دنیا، مصاف دو تیم سرشناس بیشتر تحت تاثیر حساسیت های آن و ترس نباختن در آن قرار می گیرد به نحوی که دو تیم یک بازی کاملا سیاست مدارانه را در دستور کار قرار می دهند نه بازی جنگ طلبانه!

بازی های فوتبال جنگ طلبانه تا بازی های فوتبال سیاست مدارانه کاملا دو سبک متفاوت هستند و میزان جذابیت این بازی ها ، در کنار عواملی مثل سرعت و موقعیت های گل، در این دو سبک بازی کاملا متفاوت می باشد.

از پیش از بازی مس و ماشین سازی تبریز هم می شد این حدس را زد که بازی این دو تیم در این هفته در راستای همان بازی سیاست مدارانه باشد که البته اجرای این سبک بازی نیز شرایط و معیارهای خاص خود را می خواهد.

در این شیوه بازی های سیاست مدارانه، تیمی که دو فاکتور را داشته باشد برنده خواهد شد... اول اینکه در دفاع کوچکترین اشتباهی صورت نگیرد و در حمله نیز بازیکنی وجود داشته باشد که از تک موقعیت ها نهایت استفاده را انجام دهد تا سه امتیاز به شما تعلق گیرد... پیروزی در این بازی ها به خصوص وقتی که تیم روبرو نیز با همین شیوه بازی می کند بسیار سخت تر می شود.

اگر نادر دست نشان در پایان این بازی با ضرس قاطع اعتقاد داشت که تساوی نتیجه عادلانه بازی محسوب می شد به همین دلیل بود که بازی سیاست مدارانه دو تیم بدون کوچکترین جنگ طلبی، منطقا همین نتیجه را می بایست در پی داشته باشد اما وینگو بگوویچ در نیمه دوم برگی را رو کرد که ورق را برای پیروزی این تیم برگرداند.

سعید صادقی که در نیمه دوم به بازی آمد دقیقا همان بازیکنی بود که در این گونه بازی ها می تواند سرنوشت ساز شوند و او وظیفه خود در این بازی را به بهترین شکل انجام داد....

استفاده از تک موقعیت خود به بهترین شکل با شوتی دیدنی که سه امتیاز را برای مس در پی داشت تا مشخص شود صادقی بازیکنی بود که مس داشت و با آن به پیروزی رسید و ماشین سازی در این بازی چنین مهره ای نداشت. دو مربی که کاملا دستور کار را از روی دست هم دیکته کرده بودند و نادر دست نشان نیز در نیمه دوم دقیقا ایمان رئیسی را به همان هدفی به زمین فرستاد که بگوویچ صادقی را به میدان فرستاده بود اما بازیکن مس تک موقعیت خود را گل کرد ولی بازیکن مد نظر دست نشان دو موقعیت عالی خود را از دست داد تا تفاوت این بازی حساس و سرنوشت ساز در همین دو بازیکن باشد.

مس در طول بازی های سیاست مدارانه خود در این فصل که تعدادشان نیز کم نیست به بازیکنانی نظیر صادقی و آنچه که در بازی با ماشین سازی انجام داد، زیاد نیاز دارد... جالب است بدانید که مس در بازی با سپاسی هم دقیقا با همین سیاق بازی کرد اما نفرات تعویضی مس که می بایست از تک موقعیت ها استفاده کنند و سرنوشت ساز باشند چنین نکردند.

البته همین بازی سیاست مدارانه در دل خود ریسک بسیار زیادی هم دارد و اگر در این مسابقه صادقی آماده نبود و نقشه وینگو را به خوبی اجرا نمی کرد، شاید امروز با اولین تساوی خانگی مس، موج انتقادها به جای موج آفرین ها نیمکت مس را فرا گرفته بود!

بهرشکل وینگو با سیاست سه امتیاز حساس را از آن خود کرد تا ما نیز همراه با تماشاگران روی سکو در این بازی فریاد بزنیم وینگو وی لاو یو!!

و اینک دربی الزمان!

یکی از جذابیت های ماندن مس کرمان در لیگ یک حداقل در این نکته بود که دربی مسی ها همچنان به قوت خود باقی ماند و پس از دو بازی جذابی که مسی های کرمانی و رفسنجانی در مرحله پلی آف فصل قبل لیگ یک انجام دادند، در این فصل هم دو دربی مس کرمانیکو دیگر قطعا انجام خواهد شد.

عدد ده برای کرمانی ها حسابی فوتبالی شد و در هفته دهم لیگ یک این فصل  برادران مسی در استان کرمان بهم رسیدند تا بازهم هوای فوتبال کرمان هوای دربی نارنجی های کرمان شود.

هرچقدر هم که بخواهیم به این بازی رمانتیک نگاه کنیم ولی اتفاقات بازی فصل قبل دو تیم نشان داد تمامی خواص دربی در بازی مسی های کرمان وجود دارد و از کری خوانی تا جدالی حیثیتی برای هواداران، در این بازی موج می زند و هرچند این فضا سبب شود که عده ای هم با افراط، فضای بازی را به خشونت بکشانند ولی بازهم نمی توان جذابیت های خاص این بازی را کتمان کرد.

تا روز دوشنبه که بازی دو تیم در رفسنجان برگزار می شود، جذابیت های پیش بازی این دیدار وجود دارد و رفته رفته کری های مربوط به این بازی هم بین هواداران وجود دارد.

هواداران مس رفسنجان که در این فصل از نتایج تیم خود حسابی دمغ شده اند، برروی نتیجه این بازی حساب ویژه‌ای باز کرده اند. شاید بهترین اتفاق برای آن ها، آن هم در هفته های بسیار تلخ کنونی، تنها همین پیروزی در دربی باشد و از همین رو حساب این بازی برای رفسنجانی ها از هر حیث با تمام بازی های این تیم متفاوت خواهد بود و اگر مسی های رفسنجان در همه بازی های گذشته خود صفر بوده اند، در این بازی شاید بالاتر از صد برابر مس قرار خواهند گرفت.

رفسنجانی ها در فضای مجازی کری خوانی برای کرمانی ها را نیز شروع کرده اند و پیج های منتصب به هواداران این تیم، در حالی که خیلی علاقه ای برای کری خوانی با تیم های دیگر از خود نشان نداده اند، اما این بازی را کاملا با دیدی متفاوت شروع کرده اند و رسما دست به کری خوانی برای مسی های کرمانی زده اند.

آن ها که فصل قبل هم توسط مس کرمان از گردونه رقابت ها حذف شده اند، در کنار همه خشم و ناراحتی های خود در این فصل از نتایج تیمشان، به شدت حس انتقام را هم در خود شعله ور می بینند و برای روز دوشنبه کاملا از تیم خود نتیجه و بازی متفاوتی می خواهند.

ولی با این همه نباید فراموش کنیم که فضای بازی دو تیم فارغ از جذابیت هایی که خاصه یک دربی است، اصلا نباید به سمت خشونت برود و هواداران مس رفسنجان باید مطمئن باشند در صورت خشونت آمیز کردن جو این بازی به عنوان میزبان، خودشان به شدت متضرر می شوند....! شاید مقامات این تیم و باشگاه آن ها هنوز تاوان ماجرای کتک خوردن فوتسالیست های سرمایه گذاری مس در بازی با فوتسال مس رفسنجان را می دهند که برای رفسنجانی ها این اتفاق بسیار گران تمام شد...

حالا نیز اگر رفسنجانی ها به عنوان میزبان نتوانند احساسات خود را برای این بازی کنترل کنند، ضمن اینکه شاید با یک سرخوردگی دیگر مواجه می شوند، تبعات بد دیگری هم بر روی دستشان باقی بماند... از همین رو با وجود همه جذابیت های این بازی همه فوتبال کشور منتظر بهترین میزبانی رفسنجانی ها از این دربی داغ مس کرمانیکویی هستند.

مسی های رفسنجان به دنبال حفظ قلعه خود

تیم مس از نوع رفسنجانی رکورد جالبی برای خود دارد... این تیم در دو لیگ گذشته، یعنی تا پیش از بازی‌های لیگ این فصل، خیلی کم با شکست آشنا می شد و در این دو سال فقط 9 باخت را در کارنامه خود ثبت کرده است.

البته آن ها در فصل جدید رقابت های لیگ یک طرحی جدید و البته تلخ را در انداخته‌اند و از 9 بازی گذشته‌ی خود سه شکست را در پرونده ثبت کرده اند تا به اندازه یک سوم دو سال اخیر خود شکست خورده باشد.

البته رفسنجانی ها در حفظ یک رکورد خود بسیار دقیق عمل کرده اند و هنوز به وجود ان افتخار می کنند و ان حفظ دیوار شکست ناپذیری در زمین خودی است که ظاهرا عمر آن به دو سال هم رسیده است.

سایت هواداران مس رفسنجان در مطلبی عنوان می کند : در حالی دوشنبه ۲۰ مهر دو تیم مس رفسنجان و مس کرمان دربی استان را در رفسنجان برگزار خواهند کرد که نارنجی پوشان رفسنجان تاکنون بعد از گذشت ۲ سال همچنان در رفسنجان شکست ناپذیر هستند و تیمی نتوانسته با پیروزی از رفسنجان خارج شود.

شهریور ۹۲ هفته نخست لیگ آزادگان در ورزشگاه تختی بین دو تیم مس رفسنجان و البدر بندر کنگ برگزار شد. این دیدار که اولین حضور وینگو بروی نیمکت مس رفسنجان بود باشکست ۲ بر ۱ تیم وینگو به پایان رسید در این دیدار حکیم حزبایی پور در دقیقه ۳۸ نارنجی پوشان را پیش انداخت اما با اخراج فرشاد سالاروند در دقیقه ۴۳ همه چیز ناگهان شکل دیگری به خود گرفت و شاگردان فریدون حردانی بعد از ده نفره شدن مس سوار بر بازی شدند و در دقیقه ۷۸ توسط امید ابوالحسنی به گل تساوی دست یافتند محمد امین درویشی دقیقه ۹۰ گل دیگری را برای تیم میهمان زد تا این تیم در حضور بازیکنانی همچون نادر فتح الهی.فرید طالقانی و علی علیزاده در رفسنجان اولین پیروزی خود و آخرین شکست مس رفسنجان را در لیگ آزادگان رقم بزنند.

 مسی ها بعد از آن بازی در رفسنجان به هیچ تیمی باج ندادند و شکستی را متحمل نشدند.

حالا وینگو بگوویچ در حالی برابر شاگردان سابق خود در رفسنجان قرار می گیرد که بسیار علاقه مند به شکستن این رکورد در دربی "مس کرمانیکو " می باشد چراکه این بازی انگیزه های متفاوتی برای سرمربی کروات مس دارد.

وینگو ضمن اینکه علاقه به شکستن رکورد رفسنجانی ها دارد، قطعا برابر تیم سابق خود انگیزه های مضاعفی دارد ضمن اینکه این بازی یک دربی خاص برای او برابر هموطنش نیز محسوب می شود و بگوویچ خیلی دوست دارد که مربی کروات جدید مس رفسنجان یعنی میشو را هم شکست دهد تا لذت این برد را برای خود چند برابر کند.

بگوویچ به خوبی می داند که اگر اولین برد خارج از خانه مس را برابر مس رفسنجان رقم بزند، به اوج محبوبیت در کرمان خواهد رسید و همه این دلایل سبب می شود که بگوویچ خیلی برای پیروزی در این بازی حریص باشد.

از سوی مقابل رفسنجانی ها نیز اصلا به راحتی برابر مس کرمان باج نخواهند داد چراکه می دانند باخت در این بازی یعنی از دست دادن تقریبا همه چیز! آن ها اگر در این بازی متحمل شکست شوند، ضمن اینکه رکورد رویایی خود در خانه را از دست می دهند، دربی مسی ها را نیز همانند بازی پلی آف فصل قبل واگذار شده می بینند تا از نظر روحی نیز به مشکل بربخورند... رفسنجانی ها به خوبی می دانند که اگر این بازی را واگذار کنند شاید آخرین فرصت میشو برروی نیمکت مس از دست رفته باشد و از همین رو برای دوری از یک نتیجه بد تمام تلاش خود را خواهند کرد.

مس رفسنجان نمی خواهد در این بازی خیلی چیزها را از دست رفته ببیند و از همین رو اصلا به عنوان یک تیم ته جدولی به مصاف مس کرمان نمی رود و از طرفی دیگر  مس کرمان نیز در این دربی همانند سال قبل با حوصله به زمین خواهد رفت تا نتیجه لازم را کسب کند.

ذبح حاشیه پیش پای جذابیت "مس کرمانیکو"

عصر فردا ورزشگاه شهدای مس رفسنجان که به طور نصف و نیمه به بهره برداری رسیده است، بیشتر از همیشه در دید قرار خواهد گرفت چراکه مهمترین بازی از روز تولد خود را میزبانی خواهد کرد.

این ورزشگاه که از ابتدای بازی های مس رفسنجان در این فصل به عنوان ورزشگاه خانگی مسی های رفسنجان مورد استفاده قرار می گیرد، هرچند در کلیات به اتمام رسیده است اما در موارد جزئی و از جمله ریزه‌کاری های مروبط به نما و محوطه سازی کارهای زیادی دارد ولی بهرشکل این ورزشگاه 15 هزار نفری میزبانی بازی مس کرمان و مس رفسنجان را برعهده خواهد داشت.

البته قطعا این ورزشگاه با همین شرایط خود هم به مراتب وضعیتی بهتر از استادیوم تختی رفسنجان دارد که فصل قبل بازی حساس مس کرمان و مس رفسنجان را میزبانی کرد و البته بارش سنگ ها و البته ناسزاها از روی سکوها سبب نشد که خاطره خوبی از این بازی در رفسنجان در ذهن فوتبال کرمان نقش ببندد.

قطعا با برگزاری بازی در ورزشگاه جدید، می توان امیدوار بود که فضای جدیدی هم بر این بازی حاکم باشد و به میمنت بهره برداری ورزشگاه جدید رفسنجانی ها، حاشیه های زشت این بازی پیش پای جذابیت های آن ذبح شود تا مبارکی ساخت این ورزشگاه به همه فوتبال کرمان و مس برسد.

با این حال این بازی از هر بعد جذابیت های خاص خود را خواهد داشت... همه در استان کرمان بر این باور هستند که جایگاه شانزدهمی مس رفسنجان در این فصل اصلا دلیلی نیست که این تیم برابر برادر بزگتر خود تیمی ضعیف باشد و مس رفسنجان اگر در تمام طول فصل هم بازنده باشد، اما در نبرد خانوادگی برای دفاع از حیثیت خود، توان فنی‌اش را چند برابر خواهد کرد و این مسئله در بازی فردا کاملا به چشم خواهد آمد و در روزی که مس رفسنجان متفاوت خواهد بود، قطعا برادران بزرگتر کرمانی نیز به هیچ وجه درصدد نیستند حریف را دستکم بگیرند.

این بازی اوج انگیزه هم برای بگوویچ خواهد بود.... سرمربی فصل قبل مس رفسنجان که در دو سالی که با این تیم در لیگ یک کار کرد از مس رفسنجان تیم بسیار باشخصیتی ساخت و حالا با نتایج این فصل مس رفسنجان، هواداران این تیم بیشتر از همیشه نیز دلشان برای بگوویچ تنگ شده است، عصر فردا این مربی را برابر تیم خود می بینند آن هم در بازی که بگوویچ خیلی دوست دارد به آن ها ثابت کند که هنوز مربی بزرگی است و در رفسنجان می تواند با تیم خود خوب نتیجه بگیرد! حتی اگر نام این تیم از مس رفسنجان به کرمان تغییر کرده باشد.

بهرشکل این بازی کری های خاص خود را بین هواداران دو تیم دارد و برنده این بازی به خوبی می داند همانند همه دربی های دیگر دنیا می تواند پز برد آن را تا سال ها بدهد و از همین رو این بازی جذابیت های خاص خود را هم خواهد داشت. جذابیت هایی که همانطور که تاکید شد نباید فدای حاشیه ها شود بلکه این حاشیه هاست که باید ذبح این جذابیت ها شود.

اگر تا همین سال قبل و پیش از بازی دو تیم همواره این مسئله دهان به دهان می گشت که بازی دو تیم به واسطه حضور از یک خانواده، از قبل تعیین شده و مشخص است و بسیاری از اهالی فوتبال کشور بدون هیچ دلیلی معتقد بودند که دو تیم در زمین بازی یقه یکدیگر را نمی گیرند، اما با توجه به بازی های دو تیم در پلی آف فصل قبل و حاشیه های خاص آن و تبعاتی که بعد از آن حاصل شد، حالا این نگرانی در بین فوتبالی ها ایجاد شده است که دو تیم بیشتر از حد نرمال یقه یکدیگر را چه در زمین و چه برروی سکوها بگیرند!!

البته بازی لیگی دو تیم در این فصل، حساسیت کشنده بازی پلی آف فصل قبل را ندارد و قطعا آرامش بیشتری بر این بازی نسبت به آن مسابقه ها حاکم است ولی دو تیم باید بدانند که حفظ شان خانوادگی و احترام مس بیشتر از هر چیزی بر آن ها واجب است و اصلا نباید شرایطی ایجاد کنند که نام بزرگ مس با خدشه روبرو شود.

با این حال بازی فردا بازی جذابی خواهد بود و حساسیت های لازم خود را خواهد داشت و دو تیم به خاطر نام دربی "مس کرمانیکو" بر آن با تمام وجود برابر هم بازی خواهند کرد و تیم برنده راهی بهشت خواهد شد هرچند شمایل بازی به یک نتیجه تساوی هم بسیار نزدیک است ولی با این حال دو تیم به هیچ وجه برابر یکدیگر پا پس نخواهند کشید و باید دید فردا کدام برادر فاتحانه به برادر دیگر خود دست خواهد داد!

متشکریم پسر موفرفری سبزه رو، بچه ناف کرمون!

فرق نمی کند که خانواده پولدار باشد یا فقیر...شاد باشد یا غمگین... مجتمع باشند یا متفرق... ولی هر خانواده ای این پتانسیل را دارد که عضوی داشته باشد برای افتخار...همان عضوی که وقتی در قاب افتخار قرار گرفت همه خانواده را دور هم جمع کند تا قند را در دلشان آب کند و بهانه ای شود برای دادن پز آن.

خانواده کرمان شب گذشته عضوی را از خود می دید که برق را به چشم های خانواده آورده بود و همه این اعضا را با افتخار به صحبت کردن با لهجه کرمانی دعوت می کرد. عادل فردوسی پور در برنامه خنداونه حق مطلب را برای هم استانی هایش ادا کرد و عادل کرمانی پور هم شد تا یک نفر با زرنگی و هنر خاص خودش، کرمان و کرمانی را به شکلی شایسته برای تمام ایرانیان معرفی کند تا بعد از برنامه، هر کرمانی که به یک ایرانی می رسید با افتخار این جمله را بگوید که کرمان را از خندوانه دیدی...؟!

فردوسی پور همان پسر سبزه مو فرفری از ناف کرمان شاید در شغل فوتبالی خود آنقدر جانب عدالت گرفته باشد که هوای تیم های فوتبال استانش را نداشته باشد که هیچ، برای آن‌ها در راستای همین عدالت کم هم بگذارد اما او ذات خود را حفظ می کند و حتی اگر نزدیک به چهل سال پایتخت نشینی را تجربه کرده باشد هنوز از کسره های جمله ساز کرمانی ها می گوید و چغوک اوچکو را برای ایرانی ها معرفی می کند و چه حس خوبی است حفظ اصالت خانواده از سوی عضو افتخار آفرین آن در برابر همه.

کرمانی ها از فردوسی پور یک تشکر ویژه دارند بابت از باد نبردن جایی که به آن تعلق دارد... بابت اینکه هم‌استانی‌هایش را فراموش نمی کند و از غداهای کرمانی می گوید و یادش نمی رود بعد از 40 سال زندگی در تهران مزه تلف چگونه است... از اینکه نمی خواهد لهجه خود را فراموش کند و برای زندگی بهتر در تهران لهجه کشی کند و با صراحت می گوید که بعد از حرف زدن با یک کرمانی چه اندازه دشواری برای نداشتن لهجه برابر دوربین دارد.

فرزند افتخار آفرین کرمان در اوج محبوبیت، همشهری هایش را فراموش نمی کند و زمینه ساز این می شود که جناب خان شعر و کتاب حمید نیک نفس را یاد آوری کند تا حضور فردوسی پور به صورت تمام قد خندوانه را رو به کرمان کند و خنده را بر لب همه کرمانی ها بنشاند از اینکه عضوی از خانواده سر آن ها را در جامعه بالا نگه می دارد.

عادل آدم خوبی است... و در خوب بودن شخصیت فردوسی پور به هیچ وجه نباید شک کرد چراکه رفتاری که عادل در برنامه خندوانه چه در بعد معرفی شخصیت خود انجام داد و چه حفظ اصالتی که برای آن کوشید، فاکتورهایی است که در یک آدم خوب، شاخص می شود... او فیلم بازی نکرد و شومن نبود و واقعا خودش بود و چقدر خوب است عادل وقتی که صادقانه خوب است.... متشکریم هم استانی مو فرفری سبزه رو....چقدر خوبیم ما بچه ناف کرمون!

مس کرمانیکو به کام کرمانی ها

شاید اگر وینگو بگوویچ از اصطلاح اینکه مثل کف دست مس رفسنجان را می شناسد استفاده می کرد، بعد از بازی هیچ خرده ای بر او نمی شد گرفت چراکه مس کرمان در حالی موفق شد مس رفسنجان را در شهر خود شکست دهد، که بازی هوشمندانه مس کرمان در این بازی نشان از شناخت بالای کادر فنی این تیم از بازی در رفسنجان داشت.

شاید اولین گل زده مس در این بازی قبل از به ثمر رسیدن گل هایش در داخل زمین! ترکیبی بود که وینگو نشان داد حالا دیگر برای مس به خوبی کشف کرده است. مس هرچند در این بازی تغییر سیستم داشت که البته کاملا طبیعی بود، ولی از ترکیب مس نسبت به بازی قبل فقط سعید صادقی جای فرشید علوی را گرفته بود که این نشان می داد بگوویچ حالا رفته رفته ترکیب مد نظر خود را در مس در می آورد.

وینگو از تمام شناختش نسبت به بازی در رفسنجان استفاده کرده بود و در این بازی هم شیوه خاص خود را به کار بست تا مشخص شود مس با تنوع تاکیتیکی خود در هر بازی می تواند حریفانش را هم غافلگیر کند و همینکه مس در هر بازی دستش برای حریفان رو نیست و فقط به یک شیوه بازی نمی‌کند، یکی از امتیازهای به شدت مثبت تیم بگوویچ محسوب می شود.

بگوویچ در این بازی ابتدا تیم خود را باسیستم 4-1-4-1 به زمین فرستاد. در این سیستم مجید حیدری و حسین حیدری دو دفاع میانی مس بودند. عباس کاظمیان سمت راست و داداش وند در سمت چپ خط دفاع بودند. فرزاد حسین خانی جلوی این خط بازی می کرد. علی مرزبان و سعید صادقی نقش دو هافبک میانی مس را داشتند که میلاد پورصف شکن در سمت راست و احمد زنده روح را در سمت چپ خود می دیدند و کیوان امرایی نیز مهاجم هدف مسی ها بود.

مس با این شیوه درصدد بود بازی هوشمندانه ای از خود ارایه کند... نه همانند بازی با نساجی حملات پرتعداد را در دستور کار قرار دهد و نه همانند بازی با ماشین سازی با سیاسی کاری و بازی تدافعی صرف، حریف را رو به جلو ترغیب کند....

خط دفاعی مس در این بازی در میانه خود ترکیب جدیدی را تجربه می کرد و دو حیدری تیم مس برای اولین بار در یک خط چهار نفره دفاعی کنار یکدیگر کار می کردند و همین موضوع شاید سبب شده بود که این دو از نظر ذهنی هماهنگی کاملی با یکدیگر نداشته باشند و در 20 دقیقه ابتدایی بازی با چند اشتباه در پوشش دادن یکدیگر، سبب شوند که مهاجمان حریف موقعیت های خوبی نصیبشان شود.

از همین رو بود که بگوویچ خیلی زود به تک بازیکن برابر آن ها دستور داد که کاملا به جمع دو دفاع میانی خود بچسبد و فرزاد حسین خانی کاملا در جمع مدافعان مس قرار گیرد و دفاع مس از دو دفاع میانی به سه دفاع وسط تغییر حالت دهد و سیستم این تیم 5-4-1 شود.

مشخص بود با این تغییر پوزیشن مس بیشتر زیر فشار حریف قرار بگیرد اما مس برای این زیر فشار قرار گرفتن هم برنامه داشت. با رفتن فرزاد حسین خانی به جمع مدافعان میانی، فاز دفاعی مس از پشت محوطه خود، به داخل هیجده قدم رسید و البته فضای شوت خوبی هم در پشت محوطه برای بازیکنان رفسنجان فراهم شده بود که مربی مس رفسنجان البته از این فضا هیچگاه به خوبی استفاده نکرد.

اما تیم مس با تمرکز در محوطه جریمه خودی، محکوم به عدم اشتباه در زمان حملات حریف بود... اتفاقی که با اضافه شدن فرازد حسین خانی به جمع دو حیدری خط دفاع مس رخ داد و خط دفاع مس و دفاع تیمی شاگردان بگوویچ به خوبی انجام شد و با پوشش دادن فضاها و عدم شکست در نبردهای یک در برابر یک، مس موفق شد فاز دفاعی خود را خیلی خوب انجام دهد.

زمانی که دفاع تیمی مس به خوبی انجام شود، فاز تهاجمی مس نیز به خوبی می تواند برنامه های خود را انجام دهد... مس رفسنجان که برای پیروزی در این بازی فکر داشت و فقط به سه امتیاز می اندیشید تا از زیر فشار خارج شود، هیچگاه به این فکر نکرده بود که با جلو کشیدن تیم خود، فضای لازم را به تیم بگوویچ برای انجام برنامه های تهاجمی خود را می دهد.

مدافعان مس پس از دریافت توپ اصلا به کشیدن زیر آن و ارسال توپ بلند به زمین حریف فکر نمی کردند چراکه با وجود دفاع های بلند قامت تیم رفسنجانی این نقشه جواب زیادی برای کرمانی ها نمی داد.

اما در مقابل انتقال سریع بازی در درستور کار کرمانی ها بود بدین نحو که مدافعان مس پس از توپ گیری از بازیکنان رفسنجان، وظیفه داشتند آن را روی زمین به هافبک های میانی برسانند و این بازیکنان با پاس های تو در فضا را برای دو بازیکن سرعتی مس کرمان در زمین رفسنجان فراهم کنند...این دو بازیکن سرعتی میلاد پورصف شکن و سعید صادقی بودند....

برنامه مس به خوبی در فاز تهاجمی برروی گل اول این تیم قابل مشاهده بود...مدافعان مس پس از توپ ربایی آن را به پورصف شکن سپردند تا او امرایی را راه بی اندازد و صادقی با فضایی که برایش در زمین مس رفسنجان فراهم شده بود، در یک موقعیت تک به تک قرار گیرد و به همین زیبایی گل اول مس کرمان به ثمر برسد....

اتفاقی که برروی گل دوم نیز به مشابه گل اول کاملا کپی و پیست شد و این بار پورصف شکن در یک موقعیت تک به تک گل دوم کرمانی ها را به ثمر رساند تا بازی هدف مند مس در فاز تهاجمی و بی اشتباه این تیم در دفاع تیمی، حکم به یکی از لذت بخش ترین پیروزی های مس در دربی مس کرمانیکو دهد و کرمانی ها تیمی را شکست دهند که دو سال در خانه خود طعم باخت را نچشیده بود.

حالا که بگوویچ ترکیب تیم خود را بیشتر پیدا کرده است و با تنوع های تاکتیکی خود از سه بازی اخیر تیم مس هفت امتیاز را نیز اندوخته کرده است... می توان از نظر فنی بیشتر هم به مس امیدوار بود.

پراید سواری دولادولا....بی خیال برادر!

حکایت پیام صادقیان شادی داستان حال و روز بخش زیادی از فوتبالیست‌های امروز فوتبال ما باشد...داستانی که البته نگارنده هایش با تاخی تمام آن را قلم می زنند و همین می شود که شکاف فوتبالیست جماعت با هوادار جماعت روز به روز بیشتر شود و همین هم هست که دیگر هورایی از ته دل برای فوتبالیست زده نمی شود...

در روزهايي كه كمپين «نه به خودروي ايراني» حرف اول را در فضاي مجازي مي‌زند، يك ستاره فوتبال پيدا شده است كه بي‌وقفه براي يكي از اتومبيل‌هاي وطني تبليغ مجاني مي‌كند! ديدن پيام صادقيان در كنار پرايد، يك تصوير دور از ذهن و عجيب و غريب است كه براي تيفوسي‌هاي فوتبال، كاملا نامانوس مي‌نمايد. با اين وجود، خيلي‌ها در چند روز اخير صادقيان را در كنار يك دستگاه پرايد ديده‌اند كه با آن رفت‌وآمد مي‌كند. برخي گمانه‌زني‌ها حاكي از آن بود كه اين اتومبيل، تاكسي تلفني است و متعلق به صادقيان نيست. او اما در مصاحبه‌هاي اخيرش مدعي شده همه خودروهايش را فروخته تا از اين به بعد فقط با پرايد جابه‌حا شود و از حاشيه دور بماند!

لوكس سواري كه پياده شد

پيام صادقيان اصرار دارد استفاده‌اش از پرايد را يك گام در سير تحول شخصيتي‌اش به شمار بياورد. او كه بعد از يك فصل بسيار پرحاشيه در پرسپوليس به نفت تهران رفته، از همان ابتدا گفته بود سعي مي‌كند در طول دوران حضورش در اين تيم خودش را احيا كند و به سطح اول فوتبال كشور برگردد. او تا به حال در نفت روزهاي آرام و كم‌حاشيه‌اي داشته، اما اين آخري واقعا نوبر است. در شرايطي كه نتايج ضعيف نفت تهران و حذف اين تيم از ليگ قهرمانان آسيا باعث شده بازيكنان و كادر فني آن چندان مورد تحسين و توجه رسانه‌ها نباشند، حالا پيام با پرايد به ويترين خبرگزاري‌ها بازگشته است. صادقيان مي‌گويد اين بخشي از سبك زندگي جديد اوست كه باعث تمركز بيشترش روي فوتبال مي‌شود؛ اما آيا حق با اين بازيكن است؟

ماشين يا سرنشين؟

در شرايط فعلي شايد پيام و ساير فوتباليست‌هاي ايراني بايد به اين پرسش مهم پاسخ بدهند كه حاشيه واقعي از كجا نشأت مي‌گيرد؛ از ماشين يا سرنشين آن؟ واضح است كه اتومبيل هم مثل ساير ابزار و ادوات زندگي، در كنترل بشر است و شكل استفاده از آن را صاحبش تعيين مي‌كند. شايد با پيش پا افتاده‌ترين خودروي دنيا هم بشود رفتارهاي ناهنجار داشت، همانطور كه به‌رغم بهره‌مندي از اتومبيل‌هاي آخرين سيستم هم مي‌توان سالم و مفيد زندگي كرد. اينها با هم منافاتي ندارند؛ همانطور كه بزرگترين ستاره‌هاي فوتبال جهان با شيك‌ترين ماشين‌ها رفت‌وآمد مي‌كنند و البته معمولا هم مشكلي پيش نمي‌آيد. اينكه صادقيان تصميم گرفته زندگي حرفه‌اي‌اش را متحول كند جاي تقدير دارد، اما دگرگوني در سطح اين ظواهر به كار كسي نمي‌آيد. انقلاب بايد از درون رخ بدهد.

داد از فاصله طبقاتي

تامل‌برانگيزترين بخش اين ماجرا اما، مربوط به ژست افتادگي پيام صادقيان است؛ ژستي كه با ايستادن در كنار  يگ دستگاه پرايد فراهم شده است. شرايط طوري است كه انگار حماسه‌اي رقم خورده و اسطوره‌اي خودش را به سطح مردم كوچه و خيابان نزديك كرده است! حرف بر سر شخص صادقيان نيست، بلكه موضوع به فوتباليست‌هايي مربوط مي‌شود كه غالبا در ايران بسيار بيشتر از معدل عموم مردم و البته آنچه استحقاقش را دارند پول مي‌گيرند. سطح بالاي دستمزدها در كشورمان باعث شده بسياري از بازيكنان بلافاصله بعد از رسيدن به ليگ برتر صاحب دستمزدهايي شوند كه شايد يك سالش بالاتر از درآمد 10 سال كار مردم عادي باشد. سال‌هاست كه رسانه‌ها و منتقدان در اين مورد سخن مي‌گويند. محمد دادكان به دفعات مدعي شده بالاترين دستمزدي كه يك بازيكن ايراني مي‌گيرد، بايد 100 ميليون تومان باشد. حتي اگر نقطه نظرات رييس پيشين فدراسيون فوتبال را غلو شده بدانيم، باز مسلم است كه سطح پرداخت‌ها در فوتبال ايران بسيار بالاست؛ معضلي كه در اثر دولتي بودن اين حوزه پديد آمده و تا فوتبال ما به شكل واقعي خصوصي نشود، از ميان نخواهد رفت. شايد اگر دستمزدها در فوتبال ما عادلانه‌تر بود، ديگر هيچ فوتباليستي نمي‌توانست با ايستادن در كنار يك خوردوي توليد داخل كه بسياري از مردم آروزي تصاحبش را دارند، ژست تواضع بگيرد و به بمب خبري تبديل شود. گو اينكه اين بحث از زاويه «فرهنگي» هم قابل ارزيابي است كه خودش مجال مفصل ديگري را مي‌طلبد.

هنوز هم از بازی خانگی سه امتیاز می خواهیم

مس در سه هفته گذشته لیگ یک از 9 امتیاز ممکن هفت امتیاز را کسب کرده است آن هم در شرایطی که دو بازی از این سه دیدار در خارج از خانه برگزار می شد تا حالا رکورد خارج از خانه مس نیز به شدت امیدوار کننده باشد.

بعد از تساوی برابر پارسه در تهران و شکست مس رفسنجان در زمین خود، حالا ترس تیم بگوویچ از بازی های بیرون از خانه نیز ریخته است و هواداران مس کرمان امیدوار به تکرار این نتایج عالی در بازی های دور از خانه هستند.

البته در کنار این امیدواری، یک نگرانی آزار دهنده برای هواداران مس وجود دارد و آن اینکه حالا با شکسته شدن طلسم بازی های مس در خارج از خانه، این تیم انگیزه های خود را برای تداوم رکورد عالی خود در خانه از دست بدهد.

در بازی های خانیگ گذشته که مس در کرمان انجام می داد، معمولا در هفته قبل از آن این تیم در بازی بیرون از خانه یک نتیجه بد را ثبت کرده بود و همین سبب می شد که این تیم برای کسب پیروزی در بازی خانگی کاملا مترصد باشد و از ترس فرار از بحران و حاشیه های سقوط در جدول، با تمام وجود به دامن سه امتیاز بازی های خانگی برای جبران نتیجه هفته قبل خارج از خانه پناه ببرد.

همین انگیزه ها بود که سبب می شد مس برابر اینجوان برای پیروزی جان دهد و برابر نساجی و ماشین سازی با هوشیاری تمام، سه امتیاز خود را حفظ کند تا مس در 5 بازی قبل خانگی خود یک رکورد عالی صدرصدی را از خود باقی بگذارد.

حالا با شکسته شدن طلسم بیرون از خانه مس، بگوویچ باید در تیم خود یک آفت کشی انجام دهد و اصلا اجازه ندهد شاگردانش برای رسیدن به سه امتیاز داخل خانه کم انگیزه شوند و به نوعی غرور نتایج اخیر خارج از خانه آن ها را بگیرد. شاگردان بگوویچ باید دقیقا با همان انگیزه ای به زمین بروند که در 5 بازی اخیر خانگی وارد زمین شدند و بازهم به این فکر کنند که باید به سه امتیاز حساس خانگی این هفته چنگ بزنند.

کمرکش بالای جدول بین تیم ها به گونه ای است که اگر مس در بازی خانگی این هفته برابر گل گهر نتیجه نامطلوبی کسب کند، به راحتی می تواند کشته این تیم در بازی های خارج از خانه را هم بر باد دهد از همین رو بازیکنان مس باید همچنان برای تداوم پیروزی خانگی خود جان دهند درست همانند کاری که تا پیش از این در این فصل انجام می دادند.

بگوویچ اگر موفق شود در بازی با گل گهر نیز قلعه عقاب امتیازی مسی ها در کرمان را حفظ کند و هر سه امتیاز را در کرمان نگه دارد، به یک رکورد عالی می رسد و با رکورد پرویز مظلومی در مس در کسب پیروزی خانگی برابری خواهد کرد... مظلومی در سال 87-88 که مس را در لیگ برتر سوم کرد تا این تیم آسیایی شود، شش پیروزی متوالی خانگی را برای مس در یک فصل کسب کرد که اگر وینگو بگوویچ در بازی با گل گهر سه امتیاز بازی را برای مس دشت کند، با رکورد مظلومی برابری خواهد کرد.

برای نوروزی فقط جو گیر نباشیم...

جوگيري‌ها بعد از مرگ هادي نوروزي همچنان ادامه دارد. در آخرين چشمه، سرپرست باشگاه پرسپوليس گفته پسر كاپيتان فقيد را به عضويت سرخپوشان درخواهد آورد. بنا به ادعاي طاهري، هاني نوروزي به زودي عضوي از باشگاه پرسپوليس خواهد شد تا ارتباط‌ها با يادگار هادي تداوم داشته باشد. شايد اگر اينجا آلمان يا هلند بود، مي‌شد از اين خبر به وجد بياييم و خوشحال باشيم كه اگر يك ستاره نجيب فوتبال جوانمرگ شده، حداقل آينده فرزند يتيم او تامين است و آب توي دلش تكان نخواهد خورد. با اين وجود اما، سابقه تاريخي در ايران نشان مي‌دهد تصميم باشگاه پرسپوليس بيشتر از آنكه نويدبخش و دلگرم‌كننده باشد، هراس‌آور و ترسناك است!

مدتها قبل از آنكه دست تقدير علي‌اكبر طاهري را به عنوان يكي از ده‌ها «همه‌كاره» سالهاي اخير پرسپوليس به اين باشگاه بكشاند، محمد رويانيان مديرعامل سرخپوشان بود. همان روزها برنامه نود كليپي از حركات پا به توپ اميرحسين حاجي‌زاده را روي آنتن برد؛ پسر خردسالي كه به معناي واقعي كلمه با توپ جادو مي‌كرد. فيلم هنرنمايي‌هاي اميرحسين خيلي زود شهرت جهاني پيدا كرد و او به «مسي اردبيلي» ملقب شد. اينجا بود كه «مديريت شو» به صحنه آمد و تصميم به خودنمايي گرفت. محمد رويانيان با كلي سروصداي رسانه‌اي قراردادي 10 ساله با اميرحسين به امضا رساند و گفت اين پسر آينده سرخ‌ها را خواهد ساخت. آن روز دقيقا برق شعف و شادي را مي‌شد توي چشم‌هاي اين بچه ديد، با اين حال خيلي زود ورق برگشت؛ عكاس‌ها به خانه برگشتند و رويانيان براي هميشه راهي تهران شد. قرارداد 10 ساله، در همان ماه‌هاي اول به بوته فراموشي سپرده شد، تا جايي كه حتي همان مقرري اندك ماهيانه هم به دست خانواده حاجي‌زاده نرسيد. دست بر قضا، مسي آرژانتيني هم 15 سال پيش گام برداشتن در مسير حرفه‌اي را با همين شرايط شروع كرده بود؛ با اين تفاوت كه او را كارلوس ركساچ كشف كرد و مسي اردبيلي را رويانيان، او به بارسلونايي رفت كه حتي ساعت صرف قهوه كارمندانش هم حساب و كتاب دارد، اما سرنوشت مسي اردبيلي با پرسپوليسي گره خورد كه فقط شمار طلبكاران خارجي‌اش از دست عالم و آدم خارج شده است! اينطوري بود كه آخر قصه آنها با هم فرق كرد. بعد از مدتها بي‌خبري، اين اواخر ردپاي اميرحسين در تيم آكادمي كيا به چشم خورد. آنهايي كه او را ديده‌اند، مي‌گويند از نظر روحي وضع بسيار بدي پيدا كرده بود؛ بالاخره بعد از آن همه توجه، ناگهان پرت شدن به دورترين گوشه انزوا و فراموشي براي يك پسربچه خردسال خيلي سخت است.

حالا مي‌ترسيم هاني هم به سرنوشت اميرحسين دچار شود. مي‌ترسيم به همان دلايلي كه امروز طاهري تعهد رويانيان در قبال مسي اردبيلي را فراموش كرده، فردا هم مديرعامل بعدي تعهد طاهري در قبال پسر هادي را از ياد ببرد. مي‌گويند باشگاه پرسپوليس چيزي حدود يك ميليارد تومان به نوروزي بدهكار است؛ شايد بزرگترين لطفي كه دوستان مي‌توانند بكنند، پرداخت فوري همين پول باشد، وگرنه باشگاهي كه كسي نمي‌داند دفعه بعدي چه زماني همه اركانش عوض مي‌شوند يا اصلا قرار است همينطوري باقي بماند، فروش برود يا اجاره‌اش بدهند، در جايگاه متعهد شدن برابر يك كودك بي‌پناه نيست. يادمان باشد پشت هاني بر خلاف اميرحسين، به هيچ پدري هم گرم نيست كه بعد از ضربه عاطفي «شومن»‌ها، دست نوازشي بر سرش بكشد. به اين بچه رحم كنيد لطفا!

(رسول بهروش)